ปัจจุบันวรรณคดีถ่ายทอดด้วยการเขียนและการพิมพ์เผยแพร่ผู้อ่านส่วนใหญ่จะรับรสวรรณคดีด้วยการอ่านในใจต่างกับสมัยก่อนที่การถ่ายทอดวรรณคดีมีหลายลักษณะวรรณคดีจำนวนมาก แต่งขึ้นสำหรับใช้เทศน์ บางเรื่องแต่งขึ้นสำหรับสวด บางเรื่องแต่งขึ้นเพื่อใช้ขับร้องหรือเพื่อแสดง บางเรื่องใช้ในพิธีกรรม เช่น พิธีทำขวัญในโอกาสต่าง ๆ การเทศน์ การสวด และการขับร้องมีหลายทำนอง โดยเฉพาะการอ่านวรรณคดีก็จะอ่านออกเสียงและมีทำนองในการอ่านหลายทำนองขึ้นกับเนื้อหา ชาวบ้านส่วนใหญ่อ่านหนังสือไม่ออกแต่ก็มีโอกาสได้รับรสวรรณคดีด้วยการฟังพระเทศน์ หรือสวด ฟังนักร้องพื้นบ้านนำบางตอนจากวรรณคดีมาขับร้องและฟังผู้อื่นอ่านให้ฟัง ผู้ที่อ่านออกก็อาจยืมวรรณคดีจากวัดหรือจากญาติมิตรมาอ่าน แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่รับรสวรรณคดีด้วยการฟังผู้อื่นอ่าน การอ่านวรรณคดีสู่กันฟังจึงนับเป็นความบันเทิงที่สำคัญอย่างหนึ่งสำหรับคนในท้องถิ่นสมัยก่อน